Tijdens het weekend trek ik er vaak met de fiets op uit om foto's te gaan maken. Voor mij is dat de ideale ontspanning, en het is nog actief ook. Erg leuk, maar een vakantie in het buitenland heeft natuurlijk nog iets extra. Tot dusver heb ik vier reizen gemaakt waar ik me toelegde op het maken van foto's: naar Finland, Noorwegen en Zweden.

Samen met een vriend vertrok ik in september 2003 gepakt en gezakt richting Finland. Het eerste deel van de reis ging met de trein: van Brussel naar Frankfurt, Bremen, Hamburg en zo naar Rostock. Zoals in enkele andere Duitse zeehavens was het daar mogelijk om de boot te nemen naar Scandinavië.

Na 22 uur varen op de Baltische Zee kwamen we aan in Hanko, aan de zuidkust van Finland (de verbinding Rostock - Hanko bestaat nu wel niet meer). Niet zo heel ver daar vandaan, in Ekenäs - in het Fins Tammisaari - stelden we ons tentje op op de Ormnäs camping. Daar hebben we gedurende 9 dagen gekampeerd langs de waterkant.

Ik had een analoge spiegelreflex mee met enkel een 50mm f1.4 lens, en was dus redelijk beperkt qua materiaal. De combinatie van landschappen, mist en de gekleurde lucht boden echter veel opportuniteiten. Bovendien is 50 millimeter een "gewone" en "middelmatige" brandpuntafstand, waardoor dit waarschijnlijk de beste polyvalente prime lens is.

Finland heeft een heel goede indruk nagelaten. Ik zou er graag nog eens komen, zij het dan misschien iets noordelijker.

Ik was helemaal klaar voor een nieuwe reis, ditmaal naar Noorwegen. Met Scandinavian Airlines vloog ik van Brussel naar Oslo. Van daar ging het naar Alesund, een mooie stad in Jugendstil-stijl aan de westelijke fjordenkust (niet te verwarren met Ny Alesund op Spitsbergen).

Eerst verbleef ik 2 dagen op een camping in Alesund zelf. Er was echter een plaats die bovenaan mijn verlanglijstje stond: het vogeleiland Runde.

Door zijn grote kolonies broedvogels is dit eiland een echte aanrader voor natuurfotografen. Elke dag trok ik vanaf de Goksöyr camping erop uit om het eiland beetje bij beetje te ontdekken. Papegaaiduikers, jan van genten, aalscholvers, meeuwen ... hadden elk hun eigen plekjes op het eiland. De lengte van mijn 300mm lens kwam voor deze vogels soms erg goed van pas (in combinatie met de Canon EOS 20D werd dit bovendien 480mm kleinbeeldequivalent).

Doordat het begin van de zomer was, bleef het zo noordelijk extreem lang licht: zonsondergang en -opgang werden van elkaar gescheiden door een merkwaardige schemering.

Ik hoorde al van verschillende mensen dat ze ook eens graag naar de Noorse fjorden zouden willen gaan; ik kan het alleen maar aanraden!

Van 19 juni tot 7 juli ben ik op vakantie geweest in Abisko, Zweden. Abisko ligt in Lapland, heel noordelijk dus (zo'n 150 kilometer boven de poolcirkel). Het is gelegen aan een groot nationaal park, en is het startpunt van de King's trail (of Kungsleden), een bekend wandelpad.

De vegetatie bestaat uit toendra, berkenstruiken, berkenbossen en naaldbossen. De temperatuur schommelde op het moment dat ik daar was tussen de 2 en de 20 graden Celsius. Bij momenten was dit erg fris (zoals toen het hagelde in de bergen), op andere momenten erg warm (in de toendra, met duizenden muggen om me heen).

Abisko is een mooie locatie voor natuurliefhebbers. Om dieren te zien was er wel vaak een combinatie van inspanning, geduld en geluk nodig. Door dit in het achterhoofd te houden heb ik op een mooie dag oog in oog gestaan met een lynx.

Ik had drie lenzen meegenomen: de 100mm macro lens (die ik weinig gebruikt heb), de 300mm telelens (die altijd klaarlag) en de nieuwe 17-40mm groothoeklens (ideaal om dramatische luchten en de middernachtszon mee vast te leggen).

Net als vorig jaar zocht ik rond midzomer het Noorden op. De keuze viel ditmaal op de Lofoten eilandengroep in het noordwesten van Noorwegen.

De Lofoten staan bekend om hun heel zachte klimaat, een gevolg van de golfstroom. Tijdens mijn verblijf was er bovendien sprake van een ongewone hittegolf. Niet meteen datgene waar ik op had zitten wachten: naast een snel opwarmend tentje zorgde de zon hierdoor al te vaak voor té hard belichte foto's.

Op mijn tocht heb ik op verschillende plaatsen gekampeerd. Eerst een week op het bergachtige eiland Værøy waar ik afwisselend met de fiets en te voet alle hoekjes trachtte te verkennen. Vervolgens ging ik naar Røst, een erg vlak visserseiland waar heel wat steltlopertjes te zien waren. Met nog een week te gaan ontmoette ik een Canadees, Jim, die net als ik door de fotomicrobe gebeten was. We hadden hetzelfde doel voor ogen, en gingen samen naar de noordelijker gelegen schiereilanden Moskenesøya, Vestvågøy en Austvågøy.

Aan deze vakantie houd ik een beetje een dubbel gevoel over. Sportvissers en veel actieve toeristen kunnen hun hartje ophalen op de Lofoten, zoveel is duidelijk. Wat natuurfotografie betreft waren er vanop zee heel mooie taferelen te zien, op het vasteland vaak in mindere mate.

IJsland stond al een tijdje om m'n verlanglijstje omdat ik er al zoveel veelbelovende dingen over gelezen had. Toen Jim voorstelde om samen het land te bezoeken, twijfelde ik dan ook niet lang.

IJsland is met zijn oppervlakte van 100.000 km² best wel groot te noemen, dus was het belangrijk om een selectie te maken. We gingen naar het Flói natuurreservaat nabij Eyrarbakki in het zuiden, waar heel wat roodkeelduikers zaten. Op de meest westelijke plaats van Europa, bij Látrabjarg bezochten we de indrukwekkende vogelkolonies.

We wilden graag de Westfjorden bezoeken, en gingen via Ísafjörður met de boot naar Hornstrandir, een afgelegen gebied met prachtige natuur. Het was een geweldige ervaring, niet in het minst omdat we poolvossen te zien kregen.

Het volgende jaar, in 2009, zijn we poolvossen nogmaals gaan opzoeken en zijn we vervolgens in het noorden en oosten van IJsland geweest.

In augustus 2010 ben ik op reis gegaan naar Nova Scotia en Newfoundland in Canada.